"বুকুৰ স্পন্দন" অৱসৰপ্ৰাপ্ত বিজ্ঞান শিক্ষক অজিত কুমাৰ শৰ্মাৰ এটি চুটি কবিতা। কবিতাটোত হৃদপিণ্ডৰ অবিৰাম স্পন্দনক নিজম ৰাতিও শুনিবলৈ পোৱা এক অদম্য শব্দ হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে, যিটোক কোনো বাধাই ৰখাব নোৱাৰে আৰু ধমনীয়ে ধমনীয়ে তেজ বৈ থকাৰ লগত যিটো জড়িত।
নিয়তিৰ নিয়ম মানি এদিন এই স্পন্দন ৰৈ যাব, কিন্তু সেই মুহূৰ্তটো কবিয়ে নিজে গম নাপাব — এই ভাৱনাৰে কবিতাটো শেষ হৈছে।
প্ৰকৃতিৰ নিয়ম সলনি নহয়, কিন্তু সেই নিয়ম বৰ্ণনা কৰিবলৈ আমি বাছি লোৱা চলকবোৰ (ভৰ, ত্বৰণ, আয়তন, ঘনত্ব আদি) মানুহৰ নিজৰ পছন্দ নে, সেই প্ৰশ্নৰে সম্পাদকীয় স্তম্ভটো আৰম্ভ হৈছে। ভৱিষ্যত প্ৰজন্ম
গণিতশাস্ত্ৰ অধ্যয়ন কৰি গঢ়িব পৰা কেৰিয়াৰৰ সম্ভাৱনাসমূহৰ এখন পথ-নিৰ্দেশিকা হিচাপে লেখাটো লিখা হৈছে। বিশুদ্ধ আৰু প্ৰায়োগিক গণিতৰ ভাগ, সফল গণিতজ্ঞ হ’বলৈ প্ৰয়োজনীয় দক্ষতা আৰু উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ পিছত স্নাতক, স্নাতকোত্তৰ, এম.ফিল.
সপোনক লৈ প্ৰচলিত লোকবিশ্বাস আৰু অন্ধবিশ্বাসৰ পৰা আৰম্ভ কৰি সপোনৰ আঁৰৰ বৈজ্ঞানিক ব্যাখ্যা লেখাটোত আলোচনা কৰা হৈছে। টোপনিৰ সৈতে মেলাটনিন আৰু কৰ্টিছল হৰমনৰ সম্পৰ্ক, টোপনিৰ চাৰিটা স্তৰ আৰু আমি মূলতঃ
নাছাই আৱিষ্কাৰ কৰা পৃথিৱী-সদৃশ নতুন বহিঃগ্ৰহ ‘ৰছ ৫০৮ বি’ৰ বিষয়ে লেখাটোত জনোৱা হৈছে। পৃথিৱীৰ পৰা প্ৰায় ৩৭ আলোকবৰ্ষ দূৰত এম-টাইপৰ ৰঙা বামন তৰা এটাক প্ৰদক্ষিণ কৰা এই ছুপাৰ আৰ্থখনৰ ভৰ
মঙল গ্ৰহৰ নামকৰণৰ ইতিহাস আৰু ইয়াৰ ৰঙা ৰঙৰ কাৰণ আইৰণ অক্সাইডৰ কথাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি গ্ৰহটোক মানৱ বসতিৰ উপযোগী কৰি তোলাৰ সম্ভাৱনা দীঘলীয়াকৈ আলোচনা কৰা হৈছে। বহু কোটি বছৰ আগতে
পৃথিৱীৰ জীৱজগতৰ প্ৰাণস্বৰূপ পানী কেনেকৈ প্ৰদূষিত হৈছে আৰু ইয়াক ৰোধ কৰিবলৈ আমি কি কৰিব পাৰোঁ, সেই বিষয়ে লেখাটোত আলোচনা কৰা হৈছে। নগৰীকৰণ, উদ্যোগ, কৃষিত ব্যৱহৃত সাৰ-কীটনাশক, যান-বাহন, তেজস্ক্ৰিয় পদাৰ্থ আৰু
Write to
Jasmine Gogoi at [email protected]
Let’s develop our society with a scientific heart. Join us to build the scientifically nurtured future →
