শিশু শিতানৰ এই গল্পটো জাফৰ ইকবালৰ মূল ৰচনাৰ অসমীয়া অনুবাদ, য'ত ক্লাছৰ সৰু, চশমা পিন্ধা, শান্ত প্ৰকৃতিৰ 'চাইন্টিষ্ট' দিলু আৰু ফেল কৰি ওপৰৰ শ্ৰেণীৰ পৰা নামি অহা ডাঙৰ-দীঘল গুণ্ডা সবুজৰ কাহিনী কোৱা হৈছে। সবুজে ল'ৰাবোৰৰ পৰা সপ্তাহে মাংস-পৰঠাৰ পইচা আদায় কৰে, চুলিত চুইং গাম লগাই দিয়ে, ছাৰ্টৰ ভিতৰত পৰুৱা ভৰাই দিয়ে, নিজৰ হোমৱৰ্ক আনক দি কৰায় আৰু বিশেষকৈ দিলুৰ চশমা খুলি লৈ তাক জোকায়। বেগত চুম্বক, লেন্স, প্ৰিজম, বেটাৰী, হাইড্ৰ'জেন পেৰক্সাইড আদিৰ ভ্ৰাম্যমাণ লেবৰেটৰী লৈ ফুৰা দিলুৱে ভাবি-চিন্তি সিদ্ধান্ত লয় যে কেৱল ৰগৰুৱা ইদ্ৰিছ ছাৰেহে সবুজক শাসন কৰিব পাৰে, আৰু ঘৰতে এটা ইনডাকচন কয়েল বনাই তাৰ তাঁৰ সবুজৰ বেঞ্চত লগাই থয়।
ইদ্ৰিছ ছাৰৰ ক্লাছত সবুজে টোপনিয়াই থকা সময়ত দিলুৱে বেটাৰীৰ সংযোগ দিয়াত সবুজে ইলেকট্ৰিক শ্বক খাই 'ই-ই-ই' বুলি চিঞৰি উঠে, ছাৰে ভাবে সি তেওঁৰ খোনা কথাক ভেঙুচালি কৰিছে, আৰু কেইবাবাৰো একে ঘটনা ঘটাৰ পিছত ছাৰে তাক চুলিত ধৰি বাহিৰ কৰি স্কুলৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰাৰ কথা কয়। শেষত দিলুৱে সবুজক 'গুণ্ডোটাইটিচ' নামৰ এটা মনগঢ়া ৰোগৰ কথা কৈ কমেও এবছৰ বিশ্ৰাম ল'বলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে, আৰু সবুজে সেই কথা বিশ্বাস কৰি শেঁতা মুখেৰে নাপিতৰ দোকানত বহি থাকে।
