অসমৰ বাক্সা জিলাত ২০২০ চনৰ নৱেম্বৰত পোৱা ৭.৫ কিলোগ্ৰামৰ উল্কাপিণ্ডৰ টুকুৰা, ৰাজস্থানৰ চাঞ্চোৰ আৰু গোলাঘাটৰ কামাৰগাঁৱৰ ঘটনাৰে আৰম্ভ কৰি লেখিকাই উল্কাপাতৰ কেইবাটাও ঘটনা একত্ৰিত কৰিছে। মঙ্গল আৰু বৃহস্পতিৰ মাজৰ এষ্টেৰয়ড বেল্টৰ পৰা অহা এই টুকুৰাবোৰে চেকেণ্ডত ১১ৰ পৰা ৭২ কিলোমিটাৰ বেগেৰে বায়ুমণ্ডলত সোমাই ঘৰ্ষণত জ্বলি উঠে আৰু বেছিভাগেই মাটি স্পৰ্শ কৰাৰ আগতেই ভস্মীভূত হয়; বছৰি প্ৰায় ৫০০ টা উল্কা পৃথিৱীত পৰিলেও মাত্ৰ ১০ টা মানহে উদ্ধাৰ হয় আৰু সংগৃহীত উল্কাপিণ্ডৰ বেছিভাগ এণ্টাৰ্কটিকাৰ পৰা পোৱা বুলি কোৱা হৈছে। তালিকা হিচাপে ১৯০৮ চনৰ ৰাছিয়াৰ টুংগুস্কা বিস্ফোৰণ, ১৯৫৪ চনত আলাবামাত উল্কাপিণ্ডৰ আঘাত পোৱা এন হজেচ, ১৯৯২ চনত নিউয়ৰ্কৰ ওচৰত মিচেল নেপৰ গাড়ীত পৰা উল্কা, গাৰো পাহাৰৰ গেনল নদীৰ কাষৰ উল্কাপাত, ২০০৩ চনৰ উৰিষ্যা আৰু উত্তৰ প্ৰদেশৰ ঘটনা আদিৰ বিৱৰণ দিয়া হৈছে।
সকলোতকৈ বিতংকৈ ২০১৩ চনৰ ১৫ ফেব্ৰুৱাৰীৰ চেল্যাবিনস্ক উল্কাপিণ্ডৰ কথা কোৱা হৈছে, যাৰ বিস্ফোৰণত প্ৰায় ১৫০০ মানুহ আহত আৰু ৭২০০ ঘৰৰ ক্ষতি হৈছিল। ভৱিষ্যতৰ বিপদ ৰোধ কৰিবলৈ বিজ্ঞানীসকলে উল্কাৰ গতিপথ নিৰীক্ষণ আৰু সলনি কৰাৰ উপায় বিচাৰি আছে বুলি লেখাটো শেষ কৰা হৈছে।
