ক'ৰ'না ভাইৰাছক সম্বোধন কৰি লিখা এটি দীঘল কবিতা, য'ত মহামাৰীয়ে ধনী-দুখীয়া, ৰজা-প্ৰজা, হিন্দু-মুছলমান সকলোকে একে শাৰীত থিয় কৰোৱা, মদৰ আড্ডা-জুৱাৰ আড্ডাৰ পৰা মন্দিৰ-মছজিদলৈকে সকলো বন্ধ কৰোৱা আৰু বায়ুমণ্ডল, নদী-সাগৰ, বন্যপ্ৰাণীক সকাহ দিয়া কথাবোৰ 'এয়াই কি তোমাৰ কৰুণা?' বুলি বাৰে বাৰে সুধা হৈছে। লকডাউনৰ সময়ত মানুহে হাত ধোৱা, কোৱাৰেণ্টাইন আৰু স্বাস্থ্যৰ যত্নৰ লগতে পৰিয়ালৰ মৰম-স্নেহ, একেলগে বহি গল্প কৰা, গোৱা আৰু লিখা-পঢ়া কৰা পুনৰ শিকাৰ কথাও কোৱা হৈছে।
শেষত বিজ্ঞানী, চিকিৎসক আৰু স্বাস্থ্যকৰ্মীয়ে মৃত্যুৰ মাজতো যুদ্ধ চলাই থকাৰ কথা কৈ কবিয়ে ক'ৰ'নাক মানৱৰ লগ এৰিবই লাগিব, কিন্তু কৰুণা বা বিভীষিকাৰ বাবে ই কোভিড-১৯ হিচাপে বিশ্ব ইতিহাসত জীয়াই থাকিব বুলি কৈছে।
