ৰত্ন পিন্ধিলে ৰোগ-দুৰ্ভাগ্য দূৰ হয় বুলি জ্যোতিষীয়ে কৰা দাবীৰ বৈজ্ঞানিক ভিত্তি কিমান, সেয়া পৰীক্ষা কৰাটোৱেই লেখাটোৰ বিষয়। প্ৰথমতে ৰত্ন কি, প্ৰকৃতিৰ দুই হাজাৰতকৈ অধিক খনিজৰ ভিতৰত মাত্ৰ কেইবিধমানহে (বেৰীল, কোৰাণ্ডাম, হীৰা, গাৰ্নেট, টোপাজ আদি) ৰত্ন হিচাপে ব্যৱহাৰ হোৱা, অশুদ্ধিৰ উপস্থিতিৰ বাবে পান্না সেউজীয়া বা ৰুবি ৰঙা হোৱা আৰু প্ৰবাল-মুকুতাৰ দৰে জৈৱিক ৰত্নৰ গঠন প্ৰক্ৰিয়া বুজাই দিয়া হৈছে। হীৰাই ৰণক্ষেত্ৰত ৰক্ষা কৰে বুলি প্ৰাচীন ৰোমানসকলৰ বিশ্বাসৰ দৰেই নৱগ্ৰহৰ নটা ৰত্ন, ৰক্ত প্ৰবাল বা বৈদূৰ্যমণিৰ 'অতীন্দ্ৰিয় শক্তি', 'চৌম্বিক স্পন্দন' আৰু 'প্ৰতিৰক্ষী আৱৰণ'ৰ ধাৰণাবোৰো প্ৰমাণহীন বুলি লেখকে যুক্তি দিছে, আৰু ৰত্নই সঁচাকৈ প্ৰতিৰক্ষী আৱৰণ সৃষ্টি কৰিলে মহাকাশ সংস্থাই স্পেচ চ্যুটৰ সলনি ৰত্নকে ব্যৱহাৰ কৰিলেহেঁতেন বুলি কৈছে।
চন্দ্ৰই জোৱাৰ-ভাটাৰ দৰে মানুহৰ শৰীৰতো প্ৰভাৱ পেলায় বুলি কৰা দাবী খণ্ডন কৰিবলৈ নিউটনৰ মহাকৰ্ষণ সূত্ৰেৰে মানুহৰ ওপৰত চন্দ্ৰৰ আকৰ্ষণ বল মাত্ৰ প্ৰায় ০.০০৪ নিউটন বুলি হিচাপ কৰি দেখুওৱা হৈছে। ১০০০ জন নিবনুৱাই টোপাজ পিন্ধিলে পৰিসংখ্যা অনুসৰি আধাই চাকৰি পাবই আৰু তেওঁলোকেই ৰত্নৰ গুণগান কৰিব– এই উদাহৰণেৰে জ্যোতিষৰ জনপ্ৰিয়তাৰ মূলতে মানুহৰ অনাগত ভৱিষ্যতৰ ভয় আৰু বিজ্ঞানমনস্ক যুক্তিবাদী চিন্তাৰ অভাৱ বুলি লেখাটো সামৰা হৈছে।
