বিশ্ব পৰিৱেশ দিৱস (৫ জুন)ৰ প্ৰসংগৰে আৰম্ভ কৰি লেখকে পৰিৱেশ সংৰক্ষণ কিয় জৰুৰী, সেই বিষয়ে বহল আলোচনা আগবঢ়াইছে; ১৯৭২ চনৰ ষ্টকহ'ম সন্মিলনৰ পিছত ৰাষ্ট্ৰসংঘই এই দিৱসটো পালন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল। জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ লগে লগে বনাঞ্চল ধ্বংস, নগৰীকৰণ আৰু উদ্যোগ স্থাপনৰ ফলত মাটি, পানী আৰু বায়ু প্ৰদূষিত হৈছে আৰু বাসস্থান হেৰুওৱা হাতী, বাঘ আৰু বান্দৰ মানুহৰ মাজলৈ সোমাই আহি উপদ্ৰৱ কৰিছে বুলি লেখকে দেখুৱাইছে। সেউজীয়া উদ্ভিদৰ সালোক সংশ্লেষণৰ ওপৰত প্ৰাণী জগতৰ নিৰ্ভৰশীলতা, ১৮৬৪ চনত জৰ্জ পাৰ্কিন্স আৰু আলেকজেণ্ডাৰ ভন হমবল্টৰ বিজ্ঞানসন্মত সংৰক্ষণ ধাৰণা, সম্ৰাট অশোকৰ বৃক্ষৰোপণ, ১৯৭৩ চনৰ চিপকো আন্দোলন আৰু ১৯৮৩ চনৰ উত্তৰ কানাড়া জিলাৰ গছ সাৱটি ধৰা আন্দোলনৰ কথা লেখাটোত উল্লেখ আছে।
প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগতকৈ উদ্যোগিক দুৰ্ঘটনা, পাৰমাণৱিক বিস্ফোৰণ আৰু বান্ধ ভঙাৰ দৰে মানৱসৃষ্ট ঘটনাই জীৱজগতৰ বেছি ক্ষতি কৰে বুলি কৈ লেখকে গ্ৰীণ হাউচ গেছ (কাৰ্বন ডাই-অক্সাইড, চি এফ চি, মিথেন আদি)ৰ কাৰণে হোৱা গোলকীয় উষ্ণতা বৃদ্ধি, মেৰু অঞ্চলৰ বৰফ গলা আৰু সাগৰপৃষ্ঠ ওফন্দি অহাৰ বিপদ ব্যাখ্যা কৰিছে। প্ৰতিকাৰ হিচাপে প্ৰদূষণৰ উৎস নিৰ্মূল কৰা, আৱৰ্জনা নজ্বলাই পুনৰ ব্যৱহাৰ কৰা, জীৱাশ্ম ইন্ধনচালিত যান-বাহন কম ব্যৱহাৰ কৰা, প্লাষ্টিক নজ্বলোৱা, গছ ৰোৱা আৰু সকলো উদ্যোগত পৰিৱেশ সংৰক্ষণ নীতি অৱলম্বন কৰাৰ পৰামৰ্শ দি মহাত্মা গান্ধীৰ 'পৃথিৱীয়ে সকলোৰে প্ৰয়োজন পূৰণ কৰিব পাৰে, কিন্তু এজনৰ লোভ নিবৃত্তি কৰিব নোৱাৰে' উক্তিৰে লেখাটো সামৰা হৈছে।
