পৃথিৱীৰ জীৱজগতৰ প্ৰাণস্বৰূপ পানী কেনেকৈ প্ৰদূষিত হৈছে আৰু ইয়াক ৰোধ কৰিবলৈ আমি কি কৰিব পাৰোঁ, সেই বিষয়ে লেখাটোত আলোচনা কৰা হৈছে। নগৰীকৰণ, উদ্যোগ, কৃষিত ব্যৱহৃত সাৰ-কীটনাশক, যান-বাহন, তেজস্ক্ৰিয় পদাৰ্থ আৰু আগ্নেয়গিৰিৰ উদ্গিৰণক জলপ্ৰদূষণৰ মূল কাৰণ হিচাপে চিহ্নিত কৰা হৈছে। পৃথিৱীৰ মুঠ জলৰাশিৰ প্ৰায় ৯৭.৫ শতাংশ লুণীয়া পানী আৰু ব্যৱহাৰযোগ্য পানী এক শতাংশতকৈও কম হোৱাৰ কথা উল্লেখ কৰি প্ৰদূষিত পানীৰ ৰোগজীৱাণু, ছায়ানাইড, আৰ্ছেনিক, পাৰাৰ দৰে ভাৰী ধাতু আৰু সাগৰত জমা হোৱা প্লাষ্টিকে জীৱজগতৰ ওপৰত পেলোৱা প্ৰভাৱৰ কথা কোৱা হৈছে।
১৯৭২ চনৰ ষ্টকহ'ম সন্মিলন আৰু ভাৰতৰ ১৯৭৪ চনৰ জলপ্ৰদূষণ প্ৰতিৰোধ আৰু নিয়ন্ত্ৰণ আইনৰ মূল ধাৰাসমূহৰ লগতে প্লাষ্টিক ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত পাঁচটা 'আৰ' (Reuse, Reduce, Repair, Recycle, Refuse) নীতিৰ কথা উল্লেখ আছে। শেষত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক পৰিৱেশ সম্পৰ্কীয় অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰি, ঘৰ-চৌহদ পৰিষ্কাৰ ৰাখি আৰু সচেতন নাগৰিক হিচাপে গঢ় লৈ পানী প্ৰদূষণ ৰোধত ভূমিকা ল'বলৈ আহ্বান জনোৱা হৈছে।
