অনিতা ডেনিয়েলৰ মূল ৰচনাৰ এই অনুবাদত নোবেল শান্তি বঁটা বিজয়ী চিকিৎসক, ধৰ্মযাজক আৰু অৰ্গেনবাদক এলবাৰ্ট ছুইটজাৰৰ জীৱন আৰু আফ্ৰিকাত তেওঁৰ চিকিৎসা সেৱাৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰা হৈছে। আলছেছৰ গাঞ্চবেচ্ছ গাঁৱত ধৰ্মযাজক পিতৃৰ ঘৰত ডাঙৰ-দীঘল হোৱা ছুইটজাৰে সৰুৰে পৰা অৰ্গেন বজোৱাত পাৰ্গত হৈছিল আৰু ষ্ট্ৰাছবাৰ্গ, পেৰিছ আৰু বাৰ্লিনত ধৰ্মশিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। ২১ বছৰ বয়সতে ত্ৰিশ বছৰৰ পিছত জীৱন মানৱ সেৱাত উৎসৰ্গা কৰাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা তেওঁ এখন মিছনেৰী আলোচনীত আফ্ৰিকাত চিকিৎসকৰ প্ৰয়োজনৰ কথা পঢ়ি সাত বছৰ চিকিৎসা শাস্ত্ৰ অধ্যয়ন কৰে আৰু ১৯১৩ চনত পত্নীৰ সৈতে ফ্ৰান্স অধিকৃত আফ্ৰিকাৰ লেম্বেৰেন্সলৈ যায়।
মিছনেৰীসকলৰ ঠাইত চৰাই ৰখা সৰু ঘৰ এটাত আৰম্ভ কৰা তেওঁৰ চিকিৎসালয়, দোভাষী তথা সহায়কাৰী যোছেফৰ নিযুক্তি, ৰোগীসকলৰ বাবে বনোৱা 'ওগাংগাৰ আদেশ' আৰু ৰ'দ-গৰমত অস্ত্ৰোপচাৰৰ পৰা সন্ধিয়াৰ পিয়ানো বজোৱালৈ তেওঁৰ দৈনিক জীৱনৰ ছবি লেখাটোত আছে। শেষত ১৮৭৫ চনত জন্ম, ১৯৫২ চনত নোবেল শান্তি বঁটা আৰু লেম্বেৰেন্সতে মৃত্যু হোৱা এই মহান ব্যক্তিজনৰ সংক্ষিপ্ত জীৱনপঞ্জী দিয়া হৈছে।
