খাদ্য অপচয় আৰু ইয়াৰ পৰিৱেশগত প্ৰভাৱৰ পটভূমিত ৰান্ধনীশালৰ পৰাই বহনক্ষমতা আৰম্ভ কৰাৰ কথা লেখাটোত কোৱা হৈছে। খাদ্যৰ উৎপাদন, পৰিবহণ আৰু সংৰক্ষণৰ লগত জড়িত পৰিৱেশৰ ওপৰত পৰা প্ৰভাৱ, অৰ্থাৎ খাদ্য পদাংক (ফুড ফুটপ্ৰিণ্ট) কি, সেয়া কাৰ্বন আৰু পানীৰ পদাংকৰ উদাহৰণেৰে ব্যাখ্যা কৰা হৈছে। আমেৰিকাত সাগৰত পেলাই দিয়া মাছ, আৱৰ্জনালৈ যোৱা খাদ্য আৰু ৰেষ্টুৰেণ্ট, হোটেল, বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অপচয়ৰ পৰিসংখ্যা দি ভাৰতত মধ্যাহ্ন ভোজন, ৰেল, চিকিৎসালয় আৰু বিয়া-সবাহৰ খাদ্য অপচয়ৰ প্ৰতি দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰা হৈছে।
ঘৰত বহনক্ষম ৰন্ধা-বঢ়াৰ উপায় হিচাপে শাক-পাচলিৰ ঠাৰি-পাতকে ধৰি সম্পূৰ্ণ অংশ ব্যৱহাৰ কৰা, ডাম্পিং গ্ৰাউণ্ডত জীৱ-পচনশীল আৱৰ্জনাৰ পৰা মিথেন নিৰ্গত হোৱা ৰোধ কৰা আৰু মাংসৰ পৰিমাণ হ্ৰাস কৰাৰ পৰামৰ্শ দিয়া হৈছে। নিৰামিষ বাৰ্গাৰ প্ৰস্তুত কৰিবলৈ আমিষ বাৰ্গাৰতকৈ ৯৯ শতাংশ কম পানী লাগে আৰু ৯০ শতাংশ কম কাৰ্বন-ডাই-অক্সাইড নিৰ্গত হয় বুলি কোৱাৰ দৰে তথ্যও উল্লেখ আছে। খাদ্য পদাংকৰ বিষয়ে সজাগ নহ'লে ভৱিষ্যতে দুৰ্ভিক্ষৰ দৰে বিপদ অনিবাৰ্য বুলি সকীয়াই বহনক্ষম ৰন্ধা-বঢ়াক মানৱ সভ্যতাৰ উন্নয়নৰ চাবিকাঠি বুলি কোৱা হৈছে।
