বিজ্ঞানসন্মত মনোভাৱ আৰু উন্নত জীৱনৰ দাবী কৰা আমাৰ সমাজখন প্ৰকৃততে কিমান 'সভ্য', সেই প্ৰশ্ন শিশু শিতানৰ এই সৰু লেখাত উত্থাপন কৰা হৈছে। সভ্যতাৰ সংজ্ঞা হিচাপে বিজ্ঞানসন্মত জীৱন ধাৰণ, পৰম্পৰা-সংস্কৃতি, খাদ্যাভাস আৰু আচৰণৰ কথা কৈ লেখিকাই দেখুৱাইছে যে আমি স্বাস্থ্যৰ কথা পাহৰি গৈছোঁ, দৰিদ্ৰৰ অৱস্থা শোচনীয় হৈছে, পশ্চিমীয়া সংস্কৃতিৰ ধাৰমান হৈ নিজৰ পৰম্পৰা পাহৰিছোঁ, ৰাসায়নিক দ্ৰব্য মিহলি খাদ্য খাইছোঁ আৰু পৰিয়ালৰ সম্পৰ্কবোৰো সলনি হৈছে।
শিক্ষাই দুখীয়া-দৰিদ্ৰক সহায় কৰিবলৈ আৰু বিজ্ঞানসন্মতভাৱে আগবাঢ়িবলৈ শিকালেও ভোগ-লালসাত পৰি আমি সেয়া পাহৰিছোঁ বুলি কোৱা হৈছে। শিক্ষা, নৱপ্ৰজন্ম আৰু সভ্যতা বিজ্ঞানৰ লগত জড়িত বাবে মানৱীয় গুণ আয়ত্ত কৰি বহল পৰিসৰত চিন্তা কৰিবলৈ লেখিকাই আহ্বান জনাইছে।
