আজিৰ ছুপাৰ কম্পিউটাৰে হাজাৰ বছৰ আগৰ আৰু পিছৰ গ্ৰহণৰ সময়সূচী নিখুঁতকৈ দিব পাৰে, কিন্তু পৌৰাণিক সভ্যতাসমূহে কেনেকৈ গ্ৰহণৰ ভৱিষ্যদ্বাণী কৰিছিল — এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ লেখাটোত বিচৰা হৈছে। খ্ৰীঃপূঃ ২১৩৪ চনৰ সূৰ্যগ্ৰহণৰ ভৱিষ্যদ্বাণী কৰিব নোৱাৰাৰ বাবে চীনৰ জ্যোতিষী চি আৰু হোৰ মৃত্যুদণ্ডৰ কিংবদন্তীৰে আৰম্ভ কৰি লেখকে বুজাইছে যে কৃষিভিত্তিক সমাজে কেলেণ্ডাৰৰ প্ৰয়োজনত আকাশ নিয়মীয়াকৈ পৰ্যবেক্ষণ কৰি ২২৩ চান্দ্ৰমাহৰ (১৮ বছৰ ১১ দিন ৮ ঘণ্টা) ছাৰচ চক্ৰটো ধৰা পেলাইছিল, যিটো বেবিলনীয়সকলৰ পিছত হিপাৰকাছ আৰু টলেমীয়েও জানিছিল। ১৯০০ চনত ডুবাৰুৱে উদ্ধাৰ কৰা ৩০ ডাল গীয়েৰযুক্ত 'এণ্টিকাইথেৰা মেকানিজম' নামৰ গ্ৰীক যন্ত্ৰটো (২০১৪ চনৰ 'নেচাৰ'ৰ মতে খ্ৰীঃপূঃ ২০৫ চনৰ) ছাৰচ চক্ৰৰ জ্ঞানেৰে গ্ৰহণ গণনা কৰিব পৰা এক প্ৰাচীন কম্পিউটাৰ আছিল বুলি কোৱা হৈছে।
খ্ৰীঃপূঃ ৫৮৫ চনৰ ২৮ মে'ৰ সূৰ্যগ্ৰহণৰ থেলচৰ ভৱিষ্যদ্বাণীয়ে লিডিয়ান আৰু মেডেচসকলৰ যুদ্ধ বন্ধ কৰা কাহিনীটো হেৰ'ডটাচৰ বিৱৰণৰ ভিত্তিত দিয়া হৈছে। ইয়াৰ পিছত ১৫০৪ চনৰ ২৯ ফেব্ৰুৱাৰীৰ চন্দ্ৰগ্ৰহণক ৰেজিঅ'মণ্টানাছৰ (বা উইকিপিডিয়াৰ মতে আব্ৰাহাম জাকুটোৰ) পঞ্জিকাৰ সহায়ত কলম্বাছে জামাইকাৰ স্থানীয় লোকক ভয় খুৱাই খাদ্য যোগান নিশ্চিত কৰা ঘটনাটো আৰু সেই ঘটনাৰ আধাৰত লিখা মাৰ্ক টোৱেইনৰ 'এ কনেকটিকাট ইয়াংকি ইন কিং আৰ্থাৰচ ক'ৰ্ট' উপন্যাসৰ কথা কোৱা হৈছে, য'ত টোৱেইনে উল্লেখ কৰা ৫২৮ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ২১ জুনত আচলতে কোনো গ্ৰহণ লগা নাছিল। লেখাটো '(আগলৈ)' বুলি সামৰা হৈছে।
