ভাৰত চৰকাৰৰ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি বিভাগে ১৯৯৩ চনৰ পৰা একেলেথাৰিয়ে পালন কৰি অহা ৰাষ্ট্ৰীয় শিশু বিজ্ঞান সমাৰোহৰ পৰিচয় আৰু আজিৰ সমাজত ইয়াৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ কথা নিজে এগৰাকী প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰীয় শিশু বিজ্ঞানী বৰষা ডেকাই লিখিছে। দহৰ পৰা সোতৰ বছৰ বয়সৰ শিশুৱে — বিদ্যালয়লৈ নোযোৱা শিশুৱেও — এই মঞ্চত অংশ ল'ব পাৰে, আৰু ইয়াৰ মূল উদ্দেশ্য হৈছে শিশুৰ মনত বৈজ্ঞানিক দৃষ্টিভংগী গঢ়ি তোলা আৰু সামাজিক সমস্যাসমূহ বিজ্ঞানসন্মতভাৱে চিন্তা কৰিবলৈ শিকোৱা, যাতে তেওঁলোক দায়িত্বশীল নাগৰিক হৈ উঠে। ভিডিঅ' গেম, মোবাইল আৰু চ'চিয়েল মিডিয়াৰ অত্যধিক ব্যৱহাৰে শিশুৰ অনুসন্ধিৎসু মনোভাৱ কমাই আনিছে বুলি লেখিকাই উদ্বেগ প্ৰকাশ কৰিছে।
অসমৰ প্ৰায় প্ৰতিখন জিলাৰ পৰা বছৰি কেইবাশ শিশু বিজ্ঞানীয়ে প্ৰকল্প দাখিল কৰে, তথাপি ডাঙৰ পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা লাগিব বুলি ভয় কৰা আৰু অনুষ্ঠানটোৰ বিষয়ে নজনাৰ বাবে বহুতে ইয়াত অংশ নলয় — অথচ ইয়াত সাধাৰণ, থলুৱা বিষয়কহে প্ৰাধান্য দিয়া হয়। পৰিৱেশ প্ৰদূষণ, প্লাষ্টিক, বনাঞ্চল ধ্বংস আৰু ফাষ্ট ফুডৰ দৰে গোলকীয় সমস্যাৰ ভয়াৱহতাৰ বিষয়ে শিশুক সজাগ কৰি বৈজ্ঞানিক দৃষ্টিৰে সমাধান বিচাৰিবলৈ উদগনি দিয়াটোৱেই বৰ্তমান এই অনুষ্ঠানৰ প্ৰাসংগিকতা বুলি লেখাটোৱে কৈছে।
