বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ উৎপত্তি কেনেকৈ হ'ল, এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ ধৰ্ম আৰু বিজ্ঞান দুয়োটাই দিবলৈ চেষ্টা কৰিছে যদিও বিজ্ঞানৰ ব্যাখ্যাৰ সীমা ক'ত, সেই বিষয়ে লেখকে বিচাৰ কৰিছে। বৰ্তমানৰ বৈজ্ঞানিক বৰ্ণনা সাধাৰণ আপেক্ষিকতাবাদ আৰু কোৱাণ্টাম বলবিজ্ঞান—এই দুটা স্তম্ভৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল; বিগ বেঙৰ পৰা প্ৰায় ১৩৮০ কোটি বছৰ পাৰ হৈছে আৰু জীৱনৰ উৎপত্তি অজীৱৰ পৰা কমেও ৩৫০ কোটি বছৰ আগতে ৰাসায়নিক জটিলতাৰ ফলত হৈছিল বুলি লেখকে উল্লেখ কৰিছে। ষ্ট্ৰিং তত্ত্ব, লুপ কোৱাণ্টাম গ্ৰেভিটি আদি আৰ্হিয়ে তেজস্ক্ৰিয় নিউক্লিয়াছৰ স্বতঃস্ফূৰ্ত ক্ষয়ৰ দৰে বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডখনো কোৱাণ্টাম শূন্যতাৰ পৰা ওলাই আহিব পাৰে বুলি কয়, য'ত পদাৰ্থৰ ধনাত্মক শক্তি আৰু মহাকৰ্ষণৰ ঋণাত্মক শক্তিয়ে ইটোৱে সিটোক ক্ষতিপূৰণ কৰে; কিন্তু লেখকৰ মতে এই 'শূন্যতা' একেবাৰেই নাই-ৰ সমান নহয়, কাৰণ ইয়াত স্থান, সময়, শক্তি আৰু প্ৰকৃতিৰ নিয়ম আগৰে পৰা ধৰি লোৱা হয়।
বৰ্তমান পৰীক্ষা কৰিব পৰা শক্তিৰ পৰা কমেও ১৫টা ক্ৰম ওপৰলৈ এই তত্ত্বসমূহ সম্প্ৰসাৰণ কৰিব লাগে, গতিকে ইয়াৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ আৰম্ভণি জানো বুলি দাবী কৰিব নোৱাৰি। বহুবিশ্বৰ ধাৰণাৰ প্ৰসংগত ষ্টিভেন ৱেইনবাৰ্গ আৰু প'ল ষ্টেইনহাৰ্ডটৰ যুক্তি (সকলো সম্ভাৱ্য ফলাফল দিয়া তত্ত্বক কোনো পৰীক্ষাই নাকচ কৰিব নোৱাৰে) উল্লেখ কৰি লেখকে সামৰণি মাৰিছে যে বিজ্ঞানৰ এই ধাৰণাগত সীমা স্বীকাৰ কৰাটো পৰাজয় নহয়, বৰং আমি যিমান জানো বুলি দাবী কৰোঁ তাতকৈ বহু কম জানো, এই নম্ৰ স্বীকাৰোক্তিহে।
