শিশু এজনক সুস্থ মানসিকতাৰ প্ৰাপ্তবয়স্ক হিচাপে কেনেকৈ গঢ়ি তুলিব পাৰি, সেই বিষয়ে সম্পাদকীয়টোত মাতৃৰ অভিজ্ঞতাৰ পৰা কেইটামান পৰামৰ্শ আগবঢ়োৱা হৈছে। বৰ্তমানৰ একক আৰু যৌথ দুয়ো ধৰণৰ পৰিয়ালতে কামৰ তাগিদাত মাকে মোবাইলৰ দৰে চৰ্টকাটৰ আশ্ৰয় লোৱাৰ কথা উল্লেখ কৰি, ৬-৭ বছৰ বয়সলৈকে শিশুক মোবাইলৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখি দ্বিতীয়-তৃতীয় শ্ৰেণীৰ পৰাই কিতাপ পঢ়াৰ অভ্যাস গঢ়াবলৈ কোৱা হৈছে। ইংৰাজী মাধ্যমত পঢ়িলেও শিশুক অসমীয়া পঢ়িবলৈ শিকোৱা আৰু ৰংমনৰ পৰা গল্প, উপন্যাস, মহৎ লোকৰ জীৱনী আৰু অসমীয়ালৈ অনূদিত ডেল কাৰ্ণেগীৰ দৰে লেখকৰ কিতাপলৈ ক্ৰমে আগবঢ়াই নিয়াৰ পৰামৰ্শ দিয়া হৈছে।
শিশুৱে ভুল কৰি নিজে শিকিবলৈ সুযোগ পোৱা উচিত, ল'ৰা-ছোৱালী নিৰ্বিশেষে ঘৰুৱা কাম শিকা উচিত আৰু খোৱাৰ সময়ত টিভি-মোবাইলৰ সলনি পৰিয়ালৰ মুকলি কথা-বতৰাই শিশুৰ মানসিক গঠনত প্ৰভাৱ পেলায় বুলি কোৱা হৈছে। মাক-দেউতাকৰ মানসিক অৱস্থা সন্তানত প্ৰতিফলিত হয় আৰু সন্তানক গঢ় দিয়া মানে ভৱিষ্যতৰ সমাজখনকে গঢ় দিয়া বুলি কৈ লেখাটো সামৰা হৈছে।
