ৰামানুজনে গণিতত অৱতাৰণা কৰা নতুন ধাৰণাসমূহৰ ওপৰত লিখা ধাৰাবাহিক প্ৰবন্ধমালাৰ এয়া প্ৰথম খণ্ড, য'ত ৰামানুজনৰ পাই সম্পৰ্কীয় আৱিষ্কাৰৰ মূল্য বুজিবলৈ পাইৰ পূৰ্বৱৰ্তী ইতিহাস বৰ্ণনা কৰা হৈছে। প্ৰাচীন ইজিপ্ত-বেবিলনৰ পৰা বাইবেলৰ (1 Kings 7:23) উদ্ধৃতি, ভাৰতৰ শুল্বসূত্ৰ আৰু আৰ্যভটৰ 'গণিতপাদ'ৰ শ্লোকৰ পৰা পোৱা 62832/20000 = 3.1416 মানটোলৈকে পাইৰ আদি ইতিহাস দিয়া হৈছে। আৰ্কিমিডিছে অন্তৰ্লিখিত আৰু পৰিগত সুষম ষড়ভুজৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বাহুৰ সংখ্যা ৯৬লৈকে দুগুণ কৰি 223/71 < π < 22/7 উলিওৱা প্ৰথম কঠোৰ পদ্ধতিটো চিত্ৰসহ ব্যাখ্যা কৰা হৈছে, যি পদ্ধতিৰে লুডলফ ভন চয়লেনে ৩৫ দশমিক স্থানলৈকে পাইৰ মান উলিয়াইছিল।
ইয়াৰ পিছত সপ্তদশ শতিকাৰ কলন গণিতৰ পৰা অহা মাধৱ-গ্ৰেগৰী-লায়েবনীৎজ শ্ৰেণী (যিটো তিনি শতিকা আগতেই কেৰালাৰ মাধৱে আৱিষ্কাৰ কৰিছিল), মেকিনৰ সূত্ৰ, উইলিয়াম জনছে π চিহ্নৰ প্ৰথম ব্যৱহাৰ, লেম্বাৰ্টে ১৭৬৭ চনত পাই অপৰিমেয় বুলি প্ৰমাণ কৰা আৰু পৰিমেয়-অপৰিমেয় সংখ্যাৰ দশমিক প্ৰকাশৰ পাৰ্থক্য আলোচনা কৰা হৈছে। ENIACৰ ২০৩৭ দশমিক স্থানৰ পৰা কাজুনৰি মিয়োশ্বি আৰু য়াছুমাছা কানাডাই ১৯৮১ চনত উলিওৱা ২০ লাখ দশমিক স্থানলৈকে কম্পিউটাৰেৰে গণনাৰ ইতিহাস দি, ১০ লাখৰ পৰা ২০ লাখলৈ যাবলৈ আঠ বছৰ লগাটোৱে মেকিন-সদৃশ সূত্ৰৰ সীমাবদ্ধতা দেখুৱায় বুলি কৈ, চৌদ্ধ বছৰীয়া গাউছে ডায়েৰীত লিপিবদ্ধ কৰা এক নতুন ধাৰণাৰ ইংগিতেৰে দ্বিতীয় খণ্ডৰ বাবে প্ৰবন্ধটো সামৰা হৈছে।
